احوال غرق شدگان
 
من از غرق شدگان در دریا واب سخن نمیگویم، سخن از غرق شدگان در دریای گناه ومعاصی است، از کسانی که شبانه فیلم وسریالها را دنبال میکنند ونماز صبح را در خواب اند، کسانی که در مساجدجبین وپیشانی شان به سجده وکمرهارا به رکوع خسته میکنند ولی بیرون مدد کارشیطان اند، از کسانی که نام هنرپیشه ها، بازیگران، رقاصان وزنان اوازه خوان را حفظ اند ولی ازنام و لقب سیدالبشر واز سیرت او و اصحاب و ازواجش غافلند.

ای مسکین غرق در گناه
 
ایا میدانی تو خدایی را نافرمانی میکنی که اولین واخرین اوست، قادرو تواناست وهیچ امری به غیر اذن او انجام نمیگیرد. ای ضعیف ناتوان، تو پروردگاری را نافرمانی میکنی که اوپادشاه قادر وتواناست. ای مکتبر مغرور، بترس که اوکلامت رامیشنود، جایگاهت را میداند سر ونجوایت را میشنود واگاه به همه احوالت است:
أولا یعلمُونَ أنّ اللّه یعلَمُ ما یُسرُّونَ ومَا یُعلنُونَ ( البقره 77 )
 چگونه است که اعمال و کردار ناشایست خود را از بندگان میپوشی واز او که رب و پروردگار بندگان است حیا نمیکنی؟ نظر و نگاه بندگان را بزرگ ونظر پروردگارت را کم اهمیت میدانی، راستی اگر او خشم گیرد کدام اسمان تو را میپوشد، کدام زمین به تو جا ومکان میدهد وکجا امین خواهی بود؟ مگر او نبود که تورا از عدم خلق نمود، لباس نداشتی تورا لباس پوشاند گرسنه بودی سیرت کرد، تشنه بودی اب به تو عنایت کرد؟
چگونه نعمت را با کفر جواب میدهی، بخشش وعطا را با گناه ومعصیت؟ در ملک وزمین و زیر اسمان او، زندگی میکنی از فضا وهوا واز سفره او میخوری وناسپاسی ونافرمانی اورا میکنی؟
میخندی، شاد وسرحالی، به عیش و لهو لعب مشغولی وبالای سرت رب و پروردگارت خشمگین و ناراض است؟ ایا راضی میشوی در ملک وخانه تو، درحریمت علیه تو توطئه شود وتو ارام باشی؟ ولی خود درملک خدایت به معصیت مشغولی. گناه میکنی وبه رحمت او امیدواری...